Фарид диҳад мсиб ки кавкаби бахташ

فرید دهد مسیب که کوکب بختش

зи равшании брхи моҳ талъатон монад

ز روشنی به رخ ماه‌طلعتان ماند

Муҳӣти файзи расонӣ ки хома аз дастам

محیط فیض رسانی که خامه از دستم

зи васф ӯ бсҳоб гҳрФшон монад

ز وصف او به سحاب گهرفشان ماند

Баннои ҳиммат ӯ турфаи муртафаъи қсрист

بنای همت او طرفه مرتفع قصریست

Ки пояаш зи баландӣ босмон монад

که پایه‌اش ز بلندی به آسمان ماند

Бгоҳ резиши абри кафш аҷаб бошад

به گاه ریزش ابر کفَش عجب باشد

Ба баҳри қатраеу гавҳарӣ бкон монад

به بحر قطره‌ای و گوهری به کان ماند

Ба байни бўсъти халқаш ки дорад ин саҳро

ببین به وسعت خلقش که دارد این صحرا

Гушоишӣ ки ба саҳроӣ ломакон монад

گشایشی که به صحرای لامکان ماند

Пиёдаи исти бсҳрои ҳимматаши ҳотам

پیاده‌ایست به صحرای همتش حاتم

Ки чун ғубори бадунбол корвон монад

که چون غبار به دنبال کاروان ماند

Фиканд тарҳи бноӣӣ ки тоқи айвонаш

فکند طرح بنائی که طاق ایوانش

Бтоқи абрӯии пайваста батон монад

به طاق ابروی پیوسته بتان ماند

Агар кунад сухан аз васфи ҳавзи хона ӯ

اگر کند سخن از وصف حوض خانه او

Сазад ки то абадаши хоматар забон монад

سزد که تا ابدش خامه ترزبان ماند

Сафо чу ойина ҳар хишташ он қадр дорад

صفا چو آئینه هر خشتش آنقدر دارد

Ки дар таҳайюри азўъқли инс ва ҷон монад

که در تحیر ازو عقل انس و جان ماند

зи баси рафеъ буд поя аш равад то ҳашар

ز بس رفیع بود پایه‌اش رود تا حشر

Фалаки зи ҳайраташи ангушт бар даҳон монад

فلک ز حیرتش انگشت بر دهان ماند

Сухани саро ки зи васфи сафои боғча аш

سخن‌سرا که ز وصف صفای باغچه‌اش

Збси бҳирт аз он тоза гулистон монад

ز بس به حیرت از آن تازه گلستان ماند

Забон ӯ сазад ар боз монад аз гуфтор

زبان او سزد ار باز ماند از گفتار

Чўшқи хома ки мўӣиш дар миён монад

چو شق خامه که موئیش در میان ماند

зи лутфи ҳақ чу пазируфти ин баннои итмом

ز لطف حق چو پذیرفت این بنا اتمام

Ки соҳаташи басари кӯй глрхон монад

که ساحتش به سر کوی گلرخان ماند

Навишт хомаи мстоқи баҳри таърихаш

نوشت خامه مستاق بهر تاریخش

Бдҳри бонии ин хона ҷовдон монад

به دهر بانی این خانه جاودان ماند