эй саги тоъни ту ъў ъў ме кунӣ

ای سگ طاعِن تو عو عو می‌کنی

Таъни қуръонро бурун шӯ ме кунӣ

طعنِ قرآن را برون‌شو می‌کنی

Ин на он шераст каз ваии ҷони барӣ

این نه آن شیرست کز وی جان بری

ё зи панҷаи қаҳр ӯ имони барӣ

یا ز پنجهٔ قهر او ایمان بری

То қиёмат мезанад қуръон надай

تا قیامت می‌زند قرآن نِدیٰ

эй гуруҳеи ҷаҳлро гашта Фдӣ

کای گروهِ جهل را گشته فِدیٰ

Ки маро афсона ме пиндоштед

که مرا افسانه می‌پنداشتید

Тухми таън ва кофарӣ ме коштед

تخم طعن و کافری می‌کاشتید

Худ бидидят онк таъна ме задят

خود بدیدید آن‌که طعنه می‌زدید

Ки шумо фонӣу афсонаи бадят

که شما فانیُّ و افسانه بُدید

Ман каломи ҳақаму қоим ба зот

من کلام حَقّم و قائم به ذات

Қӯти ҷони ҷону ёқӯти закот

قوتِ جانِ جان و یاقوتِ زکات

Нури хуршедами фитода бар шумо

نور خورشیدم فتاده بر شما

Лек аз хуршед ногашта ҷудо

لیک از خورشید ناگشته جدا

Нак манам инбўъи он оби ҳаёт

نَک منم یَنْبوعِ آن آبِ حیات

То Раҳонам ошиқонро аз мамот

تا رَهانَم عاشقان را از ممات

Гар чунон ганди озатони ннгихтӣ

گر چنانْ گندْ آزتان نَنگیختی

Ҷуръае бар гӯратони ҳақи рехтӣ

جُرعه‌ای بر گورتان، حق ریختی

На бигирам гуфту панди он ҳаким

نه بگیرم گفت و پندِ آن حکیم

Дили нгрдонми баҳри таънии сқим

دل نَگردانم به هر طَعنی سَقیم