Бдгҳрро илму фани омухтан
بدگهر را علم و فن آموختن
Додани теғӣ ба дасти роҳи зан
دادن تیغی به دست راه‌زن
Теғ додан дар кафи зангии маст
تیغ دادن در کف زنگیّ مست
Ба ки ояд илми нокасро ба даст
به که آید علم، ناکس را به دست
Илму молу мансабу ҷоҳу қирон
علم و مال و منصب و جاه و قِران
Фитна омад дар кафи бадгавҳарон
فتنه آمد در کف بدگوهران
Пас ғзои зин фарз шуд бар муъминон
پس غزا زین فرض شد بر مؤمنان
То ситонанд аз кафи маҷнӯни синон
تا ستانند از کف مجنون، سِنان
Ҷон ӯ маҷнӯни таниши шамшер ӯ
جان او مجنون، تنش شمشیر او
Воситон шамшерро зон зишти ху
واستان شمشیر را زان زشت‌خو
Онч мансаб мекунад бо ҷоҳилон
آن‌چه منصب می‌کند با جاهلان
Аз Фзиҳт кӣ кунад сад Арсалон
از فضیحت؛ کی کند صد ارسلان؟
Айб ӯ махфӣаст чун олати бёФт
عیب او مخفیست؛ چون آلت بیافت
Мораш аз сӯрох бар саҳрои шитофт
مارَش از سوراخ بر صحرا شتافت
Ҷумлаи саҳрои мору кздм пар шавад
جمله صحرا مار و کژدم پُر شود
Чунк ҷоҳили шоҳи ҳукм мар шавад
چونک جاهل، شاه حکم مُر شود
Молу мансаб нокасе ки орад ба даст
مال و منصب، ناکسی کآرَد به دست
Толиби расвои хеш ӯ шудаст
طالب رسوایی خویش، او شُدست
ё кунад бухл ва атоҳо кам диҳад
یا کند بخل و عطاها کم دهد
ё сахои оради баннои мавзе наад
یا سخا آرد به ناموضع نهد
Шоҳро дар хонаи бизқ наад
شاه را در خانهٔ بَیذق نهد
Ин чунин бошад ато ки аҳмақ диҳад
این چنین باشد عطا کاحمق دهد
Ҳукм чун дар даст гумроҳӣ фитод
حکم چون در دست گمراهی فتاد
Ҷоҳ пиндоред дар чоҳӣ фитод
جاه پندارید در چاهی فتاد
Раҳ намедонад қлоўўзӣ кунад
ره نمی‌داند؛ قَلاوُوزی کند
Ҷони зишт ӯ ҷаҳон сӯзӣ кунад
جان زشت او، جهان‌سوزی کند
Тифли роҳи фақр чун перӣ гирифт
طفلِ راهِ فقر، چون پیری گرفت
Паии равонро ғӯл идборӣ гирифт
پی‌روان را غولِ اِدباری گرفت
Ки биё то моҳ бинмоем туро
که بیا تا ماه بنمایم تو را
Моҳро ҳаргиз надид он бе сафо
ماه را هرگز ندید آن بی‌صفا
Чун намое чун ндидстӣ ба умр
چون نمایی؟ چون ندیدستی به عُمر
Акси ма дар оби ҳам эй хоми ғмр
عکس مه در آب هم ای خامْ غُمْر
Аҳмақони сарвари шдстнду зи бим
احمقان سرور شُدَستَند و زِ بیم
Оқилон сарҳо кашида дар гилӣм
عاقلان سرها کشیده در گلیم