Чун рӯзи висоли ёр мо нест падед

چون روز وصال یار ما نیست پدید

Андаки андаки зи ишқ бояд бибаред

اندک اندک ز عشق باید ببرید

Мегуфт дилам ки ин маҳоласт маҳол

میگفت دلم که این محالست محال

Сар пеш фиканда зер лаб механдид

سر پیش فکنده زیر لب میخندید