Мегуяд мрмронигор дилсӯз

می‌گوید مرمرا نگار دلسوز

Мебояд рафт чун ба поён шуд рӯз

می‌باید رفت چون به پایان شد روز

эй шаби ту бурун меЭй аз ктми адам

ای شب تو برون میای از کتم عدم

Хуршеди ту хешро бад-ӣн чарх бидӯз

خورشید تو خویش را بدین چرخ بدوز