зи рухгар он парии рӯ давр гирданд ниқобаш ро

ز رخ گر آن پری رو دور گرداند نقابش را

Кунад санги фалохани чархи моҳу офтобаш ро

کند سنگ فلاخن چرخ ماه و آفتابش را

Сари худ орад ва дар ҳалқаи фитрокаши овезад

سر خود آرد و در حلقه فتراکش آویزد

Агар оҳӯ бибинад шухии чашми рикобаш ро

اگر آهو ببیند شوخی چشم رکابش را

Даруни кулбаи торики худ чашмӣ ки ман дорам

درون کلبه تاریک خود چشمی که من دارم

Фалаки пероҳан фонӯс созад моҳтобаш ро

فلک پیراهن فانوس سازد ماهتابش را

Диҳад ҷони куштаи маъшӯқро кайфияти ошиқ

دهد جان کشته معشوق را کیفیت عاشق

Ба парвоз оварад парвонаам мурғи кабобаш ро

به پرواز آورد پروانه ام مرغ کبابش را

Ба чашмаш ҳар ки андозад назар хомӯш ме гардад

به چشمش هر که اندازد نظر خاموش می گردد

Набошад серумаи ҳоҷати наргиси чашми сиёҳаш ро

نباشد سرمه حاجت نرگس چشم سیاهش را

Парешонаст ҳамчун зулфи хубони сарв дар гулшан

پریشان است همچون زلف خوبان سرو در گلشن

Магар аз ҷӯии сунбул боғбон додаст обаш ро

مگر از جوی سنبل باغبان دادست آبش را

Ба турони сидои носрълӣ аз ҳинд агар ояд

به توران سیدا ناصرعلی از هند اگر آید

Бигӯед бе таъаммули тӯтии калаками ҷавобаш ро

بگوید بی تأمل طوطی کلکم جوابش را