Ишқ чун омад ба дил дар синаи ғам номаҳрам аст

به بزم غیر تا سرو تو خود را جلوه گر کرده

Дар диёри ҳокими одили ситам номаҳрам аст

نگاه خیره از هر سو تو را مد نظر کرده

Аҳли дилро нақши погар дар ҳарам номаҳрам аст

به کوه و دشت می گشتم به یادت دیده تر کرده

Ман ба ҷое май рӯми конҷои қадам номаҳрам аст

شنیدم آه سردی با تو گستاخانه سر کرده

Хешро эй гул ба чашми андалебон ҷо макун

چمن از خواب شب هر صبحدم چشمی که وا سازد

Дидаи ағёрро равшан ба хок по макун

تو را از یک طرف بلبل ز یکسو گل دعا سازد

Баҳри таъни мо асирони дафтарӣ иншо макун

چو شبنم از برای دیدنت از دیده پا سازد

Мо агар мактуби ннўштими айб мо макун

به امیدی که با نبض تو دستی آشنا سازد

Ҳар ки чун ман дидаи худро кунад бар рӯй дӯст

سر زلف کجت از تار ایمان است نازکتر

Саҷдаи гоҳ ӯ набошад ҷузи хами абрӯии дӯст

تو را رنگ از رخ گلهای بستان است نازکتر

Булҳавасро нест раҳ дар суҳбати дилҷӯии дӯст

بتان را دست اگر از شاخ مرجان است نازکتر

Ҷой ҳартар доманӣ набӯд ҳарими кӯии дӯст

رگ دست تو صد بار از رگ جان است نازکتر

Соқио аз ъушрат май пеши ман бкшои даҳан

تنت ای سرو تا بر بستر گل همنشین گشته

Чун суроҳеи ханда ӣӣ дорам ба ҳоли хештан

مرا بهر رعایت دست بیرون زآستین گشته

Хӯни дил май нӯшам ва бо кас намегӯям сухан

تو را رنگ از حرارت همچو رنگ یاسمین گشته

эй аниси ишқи таън беғамӣ бар ман мазан

گل رخسارت از دل سوزیی تب آتشین گشته

Бас ки май резад ба чашми хӯни ҳасрат бар канор

می نابی که شب تا روز در میخانه می خوردی

Бар сари мижгони ман чун шамъ бошад шуълаи ёр

برغم آشنا با مردم بیگانه می خوردی

Дар фироқи Юсуфи гули перҳани ёқӯби вор

دل عشاق را چون چشم خود مستانه می خوردی

Хўшдлмгар дида ман шуд сифед аз интизор

خمار خون مظلومان که بی قیدانه می خوردی

Сидо аз суҳбати мо дардмандон ғофиланд

کسی را سیدا بخت و سعادت هست خوش باشد

Бодаи гулбарг дар ҷӯшаст ва риндон ғофиланд

به هر جا گر بود کارش عبادت هست خوش باشد

Мо чунин бо айш машғӯлем ва ёрон ғофиланд

به چشم یار اگر ذوق ارادت هست خوش باشد

Урфӣ аз базми нишоти мо ҳарифон ғофиланд

تو را صایب اگر پای عیادت هست خوش باشد