Соҳибдилони назора чу бар пушт по кунанд

ای چراغ سلطنت را رونق از سیمای تو

Бо қади хами иҳотаи арз ва само кунанд

زینت تاج و رواج و تخت سرتاپای تو

Моро миси вуҷӯд чаҳ бошад тилло кунанд

جامه زیب افتاده شاها قامت رعنای تو

Онҳо ки хокро ба назар кимиё кунанд

ای قبای پادشاهی راست بر بالای تو

Озурдаам зи ҷаври ҳарифони муддаӣ

در چمنزار عطایت بحر و کان یک شبنم است

Дастам намерасад ба гиребони муддаӣ

همچو باغ دلکشا دهر از جمالت خرم است

Худро ниҳон кунам зи рақибони муддаӣ

این ندا از چرخ مینا فام هر صبحدم است

Дардами наҳуфта ба зи тиббони муддаӣ

گرچه خورشید فلک چشم و چراغ عالم است

эй корвон куҷост сари кӯии Юсуфам

ای بنای ملک از ذات تو باشد پایدار

Миҳроби ман буд хами абрӯии Юсуфам

مانده یی امروز از شاهان پیشین یادگار

Дар чашм ман диҳад хабар аз буии Юсуфам

عمرها شد خضر می گوید ز غیب ای شهریار

Пероҳанӣ ки ояд аз ӯ буии Юсуфам

آنچه اسکندر طلب کرد و ندادش روزگار

Он ёри шармгин месоғар наме кашад

ای ز بیمت بر سر شاهان هوای تاج نیست

Худро зи хонаи ҷониб манзар наме кашад

کار خصمت در جهان غیر از خراج و باج نیست

Хуршеди ҳам зи абри бурун сар наме кашад

سایلان را جز در این بارگه معراج نیست

Маъшӯқ чун ниқоби зи рух бар наме кашад

عرض حاجت در حریم حضرت محتاج نیست

Бахти ту сидо ба ту раҳбар наме шавад

سیدا از مدح شه دل شادمانی می کند

Кошонаи ?ути зи шамъ мунаввар наме шавад

روز و شب با عیش و عشرت زندگانی می کند

Оре ҳамеша ёр мусаххар наме шавад

با می و ساقی و مطرب کامرانی می کند

Ҳофизи мудоми васл муяссар наме шавад

خسروا پیرانه سر حافظ جوانی می کند