Пои яке амради члими нуқра ӣӣ бар каф расед

پا یکی امرد چلیم نقره یی بر کف رسید

Оташи савдоӣ ӯ дӯд аз димоғ ӯ кашид

آتش سودای او دود از دماغ او کشید

Сӯхтам монанди тмокў чу не бар лаби ниҳод

سوختم مانند تماکو چو نی بر لب نهاد

Оташам гул кард ва аз хокистарам сунбул дамид

آتشم گل کرد و از خاکسترم سنبل دمید