Пӯстин дузам ки аз рухи пўстинш дар бар аст

پوستین دوزم که از رخ پوستینش در بر است

Бирхш чун гурги борони дидаи чашми ман тар аст

بیرخش چون گرگ باران دیده چشم من تر است

Бар сараш чун калак мӯ бошад кулоҳи баррагӣ

بر سرش چون کلک مو باشد کلاه برگی

Дар бадани пероҳани софаш чу шер ва шукр аст

در بدن پیراهن صافش چو شیر و شکر است

Пӯстин дузи амрдии гуфтои марои каш дар бар аст

پوستین دوز امردی گفتا مرا کش در بر است

Гуфтам эй нозуки бадан мӯе набошад беҳтар аст

گفتم ای نازک بدن مویی نباشد بهتر است