То диламро куштаи худ он бут қассоб кард

تا دلم را کشته خود آن بت قصاب کرد

Дар қафои дунбаи худ чриўии ман об кард

در قفای دنبه خود چریوی من آب کرد

Рехт ҳамчун серума дар чашми тарозуи санг ро

ریخت همچون سرمه در چشم ترازو سنگ را

Монад дар зери сару гуфтои дуконам хоб кард

ماند در زیر سر و گفتا دکانم خواب کرد