Шастагар амрад ки бошад зери дасташи баҳр ва бар

شسته گر امرد که باشد زیر دستش بحر و بر

Ҳукм ӯ ҷорӣаст чун оби равон дар хушк ва тар

حکم او جاریست چون آب روان در خشک و تر

Баҳри шустушӯи шӯ агар по бар лаби дарё наад

بهر شستشو شو اگر پا بر لب دریا نهد

Косаи худро садаф пар созад аз оби гуҳар

کاسه خود را صدف پر سازد از آب گهر

Рахт хӯн олуд худро баҳр шустан то барам

رخت خون آلود خود را بهر شستن تا برم

Кардаам бар дасти худ чун гули муҳайёи мушти зар

کرده ام بر دست خود چون گل مهیا مشت زر

Хизматашро бар сар худ мекунам ҳамчун кднг

خدمتش را بر سر خود می کنم همچون کدنگ

То дигар ӯро набошад ҳоҷати пардозгар

تا دگر او را نباشد حاجت پردازگر

Сидо чун таҳтаи пеш рӯй ӯ истода ам

سیدا چون تخته پیش روی او ایستاده ام

Аз дукони хештан ҳар чанд месозад ба дар

از دکان خویشتن هر چند می سازد به در