Қулён на агар оташи ишқаш басар аст

قلیان نه اگر آتش عشقش بسر است

Доими з чаҳ бо дӯди дилу чашм тар аст

دائم ز چه با دود دل و چشم تر است

Расмаст ки шукр аз не ояд берун

رسم است که شکرّ از نی آید بیرون

Қулён блби лаъли ту не дар шукр аст

قلیان بلب لعل تو نی در شکر است