Ҳаргиз нашавад дори фанои ҷои қарор

هرگز نشود دار فنا جای قرار

Бе гиряи кас аз раҳм наёяд ба канор

بی گریه کس از رحم نیاید به کنار

Гули ҷомаи дарида бар сар шох ояд

گل جامه دریده بر سر شاخ آید

Аз бас ки ба доманаши дроўизди хор

از بس که به دامنش درآویزد خار