Дам чанд фурӯзӣ аз сухани чинии хеш

دم چند فروزی از سخن چینی خویش

Шарманда наме шӯии зи рангинии хеш

شرمنده نمی‌شوی ز رنگینی خویش

Аз ман мазае талаб ки мағз аз суханам

از من مزه‌ای طلب که مغز از سخنم

Рстст чу неи шукри зи ширинии хеш

رسته‌ست چو نی شکر ز شیرینی خویش