На дил ба дасти ёрӣ на сар ба зери борӣ

نه دل به دست یاری نه سر به زیر باری

Осӯда боядам зист як чанд бар канорӣ

آسوده بایدم زیست یک چند بر کناری

Хуррам ба рӯзгорон аз дӯстони бхшмӣ

خرم به روزگاران از دوستان بخشمی

Хурсанд дар баҳорон аз бӯстони бухорӣ

خرسند در بهاران از بوستان بخاری

Ойӣнаи дил мо дерӣаст то надидаст

آیینه دل ما دیریست تا ندیدست

Аз дӯстони сафойии вази душманони ғуборӣ

از دوستان صفایی وز دشمنان غباری

Ёрон ба тоъат умед доранд ва мо бар умед

یاران به طاعت امید دارند و ما بر امید

Навмед барнагаштаст зин дар умедворӣ

نومید برنگشتست زین در امیدواری

Аз ман бурид ва бо дӯсти пайвасти дил ки некӯаст

از من برید و با دوست پیوست دل که نیکوست

Хасмии ҷудои зи хасмӣ , ёрии қарини ёрӣ

خصمی جدا ز خصمی، یاری قرین یاری

Беҳудаи рӯзгории барадӣ ба сари ншото

بیهوده روزگاری بردی به سر نشاطا

То чанд вақти худро зойеъи ҳамегузорӣ ?

تا چند وقت خود را ضایع همی‌گذاری؟

ё бозуе ки захмӣ корӣ занад талаб кун

یا بازویی که زخمی کاری زند طلب کن

ё марҳамӣ ки судӣ бахшад ба захми корӣ

یا مرهمی که سودی بخشد به زخم کاری