Ман ташнаи терми соқии ҳоле ба мановар май

من تشنه ترم ساقی حالی به من آور می

То тавба кунам ботил акнӯн накунам пас кӣ

تا توبه کنم باطل اکنون نکنم پس کی

Гар солеҳ вагар фосиқ бар фитрати хешами ман

گر صالح و گر فاسق بر فطرت خویشم من

Ту тухми накӯи бФшони вази мо бустони даҳ вай

تو تخم نکو بفشان وز ما بستان ده وی

Онро ки ба хок руз карданд аҷин хокаш

آن را که به خاک رز کردند عجین خاکش

Ҳаргиз накунад тавба вар гуфт кунам ҳаии ҳай

هرگز نکند توبه ور گفت کنم هی هی

Машну сухани аҳмақи беҳуда чаҳ ме гуяд

مشنو سخن احمق بیهوده چه می گوید

Фитрат нашавад дигари тавба чаҳ кунад бо вай

فطرت نشود دیگر توبه چه کند با وی

Як ҷуръа ба ҳам бар зад маҷнӯни сабки дил ро

یک جرعه به هم بر زد مجنون سبک دل را

Шуд масту рақибонаш кардани бурун аз ҳӣ

شد مست و رقیبانش کردن برون از حی

Хӯрдаст Хизри обӣ каз хосияти феълаш

خوردست خضر آبی کز خاصیت فعلش

Таркиби вуҷӯд ӯ ҳаргиз нашавад лошӣ

ترکیب وجود او هرگز نشود لاشی

Акси қадаҳи мисатонгар субҳи дамии ногуҳ

عکس قدح مستان گر صبح دمی ناگه

Бар чашма ӣ Хизр уфтад аз шарм шавад дар хуй

بر چشمه ی خضر افتد از شرم شود در خوی

эй ёри з ман бишинав аз духтари рузи рамзӣ

ای یار ز من بشنو از دختر رز رمزی

Кӯ ҳасту нмидонди ҳам шира ӣ ҷом кӣ

کو هست و نمیداند هم شیره ی جام کی

Хосияти оби Хизр инак бингар бустон

خاصیت آب خضر اینک بنگر بستان

То ҳаст алии алтъиин дар чашма ӣ ҷом май

تا هست علی التعیین در چشمه ی جام می

Дар ҳавсила ӣ оқили ин рамз наме гунҷад

در حوصله ی عاقل این رمز نمی گنجد

Оқили набарди берун аз манзили мо ин пай

عاقل نبرد بیرون از منزل ما این پی

Ин бор ки бозояд бо ақл бигӯ эй дил

این بار که بازآید با عقل بگو ای دل

Зинҳор наяндозӣ бар кори нзории фӣ

زنهار نیندازی بر کار نزاری فی