Биё ва бӯса бидиҳ аз он лабони хандонат

بیا و بوسه بده از آن لبان خندانت

Ки дар дилам задӣ оташ ба оби дандонат

که در دلم زدی آتش به آب دندانت

Ба абрувони хуш ошуфта кардӣам бо худ

به ابروان خوش آشفته کردی ام با خود

Чаҳ дид хоҳам аз он чашмҳои фаттонат

چه دید خواهم از آن چشم های فتانت

Марв дамӣ биншин то шикастагони фироқ

مرو دمی بنشین تا شکستگان‌ فراق

Хабар кунанд зи ҳоли дили парешонат

خبر کنند ز حال دل پریشانت

Касе барои худо бо ту бар наме гуяд

کسی برای خدا با تو بر نمی گوید

Ки чанд ноз кунӣ бар нёзмндонт

که چند ناز کنی بر نیازمندانت

Умед нест ки раҳмат кунӣ ва нарм шавад

امید نیست که رحمت کنی و نرم شود

Ба оташи дами гармами дил чу сндонт

به آتش دم گرمم دل چو سندانت

Магари шабӣ чу забон додае ба рӯзи орм

مگر شبی چو زبان داده ای به روز آرم

Ба хилват ар накунад бахти ман пушаймонат

به خلوت ار نکند بخت من پشیمانت

Чаҳ бошад ар зи сари марҳамати нзорӣ ро

چه باشد ار ز سر مرحمت نزاری را

Шабӣ ба хонаи барӣ ё дамӣ ба бустонат

شبی به خانه بری یا دمی به بستانت