Ёр бо мо имтиҳонӣ кард боз
یار با ما امتحانی کرد باز
Лек бо бегона натавон гуфт роз
لیک با بیگانه نتوان گفت راز
Гар чаҳ мекӯшем ва ҷаҳдӣ ме кунем
گر چه میکوشیم و جهدی میکنیم
То кунем аз худнамоеи эҳтироз
تا کنیم از خودنمایی احتراز
Худ агар дар хона обӣ ме хӯрем
خود اگر در خانه آبی میخوریم
Бар сар бозор мегӯйанд боз
بر سر بازار میگویند باز
Мардумон гӯйанд худбинӣ макун
مردمان گویند خودبینی مکن
Рост бо мо дар миёни ои кажи мбоз
راست با ما در میان آ کژ مباز
Он яке гуяд биё рӯят макун
آن یکی گوید بیا رویت مکن
Вена дигар гуяд бирав худ бар мсоз
وین دگر گوید برو خود بر مساز
Дайгарӣ гуяд нзорӣ нест он
دیگری گوید نزاری نیست آن
Кӯи тариқӣ пеш гирад бар муҷоз
کو طریقی پیش گیرد بر مجاز
Рост мегӯйанд ҳам он ва ҳам ин
راست میگویند هم آن و هم این
Ботинии брлоту зоҳир дар намоз
باطنی بر لات و ظاهر در نماز
эй мусулмонон мусулмонӣ куҷост
ای مسلمانان مسلمانی کجاست
Май шитобам дар талаби шебу фароз
میشتابم در طلب شیب و فراز
Гӯ ки мегуяд ки дорад гӯ бигӯӣ
گو که میگوید که دارد گو بگوی
Бо манаст эй ёри гирди сари мтоз
با من است ای یار گرد سر متاز
Пои мардигар ба даст ояд чунин
پایمردی گر به دست آید چنین
Ёфтам ризвон ва ҳосил шуд ҷавоз
یافتم رضوان و حاصل شد جواز
Варна даст аз доман кӯтаҳ кунед
ورنه دست از دامن کوته کنید
Маърифат бояд на дастори дароз
معرفت باید نه دستار دراز
эй дариғогар нзорӣ доштӣ
ای دریغا گر نزاری داشتی
Муҳаррамии мушфиқ , Аминии дили навоз
محرمی مشفق، امینی دلنواز
Чун надорад лоҷарам бардошта аст
چون ندارد لاجرم برداشتهاست
Аз сар бе чорагии дасти ниёз
از سر بیچارگی دست نیاز