Фурӯ шудааст ба гули боз то камар поем

فرو شده است به گل باز تا کمر پایم

Бар ори ақли биёи гӯ аз йен хатар поем

بر آر عقل بیا گو از ین خطر پایم

Аз ин вҳл ба ҳиял нест рӯй астхлос

از این وحل به حیل نیست روی استخلاص

Каманди зулфи ту ҳам баркашад магар поем

کمند زلف تو هم برکشد مگر پایم

Хушаст олами ошуфтагии дареғ ки нест

خوش است عالم آشفتگی دریغ که نیست

Слосли сари зулфати ниҳода бар поем

سلاسل سر زلفت نهاده بر پایم

Ба ҳар куҷо ки қадам май нуҳуми магари гӯйӣ

به هر کجا که قدم می نهم مگر گویی

Ба зер оташ тезаст ваз зибр поем

به زیر آتش تیزست وز زبر پایم

зи бас ки хӯни дилу дидаи рехтам бар хок

ز بس که خون دل و دیده ریختم بر خاک

Ба эҳтиёт ба Кувайт кунад гузар поем

به احتیاط به کویت کند گذر پایم

Бар остона мулозим шавад чу аз дар ту

بر آستانه ملازم شود چو از در تو

Умед нест ки ҷое дигар шавад поем

امید نیست که جایی دگر شود پایم

Гарм ба шодии рӯяти висол даст диҳад

گرم به شادی رویت وصال دست دهد

Ба зинҳор дар уфтад ғами ту дар поем

به زینهار در افتد غم تو در پایم

Марои фақири мадон каз нисори чашм ман аст

مرا فقیر مدان کز نثار چشم من است

Ҳамеша бар сари ганҷина ӣ гуҳар поем

همیشه بر سر گنجینه ی گهر پایم

Агар чаҳ нест бароварда ӣ қазои дастам

اگر چه نیست برآورده ی قضا دستم

Вгрчаҳ ҳаст фурӯи баста ӣ қадар поем

وگرچه هست فرو بسته ی قدر پایم

Магӯ нзории ошиқ чаҳ марди ишқ ман аст

مگو نزاری عاشق چه مرد عشق من است

Ки дар вафои ту қутбии сет муътабар поем

که در وفای تو قطبی ست معتبر پایم