эй дили з бало макун тҳошӣ

ای دل ز بلا مکن تحاشی

Ҷон бар сари дил чаро набошӣ

جان بر سر دل چرا نباشی

Дар оташу оби ҳирсу озӣ

در آتش و آب حرص و آزی

То толиби нон ва дег бошӣ

تا طالب نان و دیگ باشی

Айём лўишаҳ карда будаст

ایام لویشه کرده بوده‌ست

Яъне ки гарав ба як лўошӣ

یعنی که گرو به یک لواشی

Борӣ ба рақиб дӯст гуфтам

باری به رقیب دوست گفتم

Риши дили мо чаҳ май харошӣ

ریش دل ما چه می‌خراشی

Маъшӯқ ту гуфт дар ҳузураст

معشوق تو گفت در حضورست

Аммо ту талабгар маошӣ

اما تو طلب‌گر معاشی

Аз халқи нзорё ниҳон бош

از خلق نزاریا نهان باش

Гарчи ба фуҷур ва фисқ бошӣ

گرچه به فجور و فسق باشی

Оре ки на рози подшоҳон

آری که نه راز پادشاهان

Макшуф кунанд бар ҳавошӣ

مکشوف کنند بر حواشی

Неи неи суханӣ бузург гуфтӣ

نی نی سخنی بزرگ گفتی

Яъне ки ту ҳам зи хоҷаи тошӣ

یعنی که تو هم ز خواجه تاشی

Дарёб ки сар арҷъӣ чист

دریاب که سرّ ارجعی چیست

То пас рӯи нақд вақт бошӣ

تا پس رو نقد وقت باشی

Ҳар тайифа мондаанд мавқуф

هر طایفه مانده اند موقوف

Дар мункир наҳйу амри маърӯф

در منکر نهی و امر معروف

эй уммати анбиёии мурсал

ای امت انبیای مرسل

Умр аз пай нася карда масруф

عمر از پی نسیه کرده مصروف

То чанд тавон ба ҷаҳл бӯдан

تا چند توان به جهل بودن

Бар ройу қиёси хеши машъуф

بر رای و قیاس خویش مشعوف

Пайғамбари мо чаро ба миъроҷ

پیغمبر ما چرا به معراج

Гашта сет ба Ҷабраили мавсуф

گشته ست به جبرئیل موصوف

Яъне зи ҳиҷоби худ буруни ой

یعنی ز حجاب خود برون آی

То бар ту шавад румузи макшуф

تا بر تو شود رموز مکشوف

Ҳаргиз нарисӣ ба қасри мақсад

هرگز نرسی به قصر مقصد

Сокин ба харобаҳои молўФ

ساکن به خرابه های مالوف

Аз ғусса бар кашида айвон

از غصه بر کشیده ایوان

Маскан ба хароба мекунад кўФ

مسکن به خرابه می کند کوف

Вази нанги вуҷӯди хирқаи пӯшон

وز ننگ وجود خرقه پوشان

Ҳарсоли ғнми биФгнди суф

هرسال غنم بیفگند صوف

Ҷузи пас рӯи амру омири вақт

جز پس رو امر و آمر وقت

Фии алҷмлаҳ ба кас мабош мавқуф

فی الجمله به کس مباش موقوف

То кӣ бути ваҳми прўридн

تا کی بت وهم پروریدن

Дар ҳоўиаҳи ҳаво давидан

در هاویه هوا دویدن

Аз баҳри наху нсиҷ ва кам хо

از بهر نخ و نسیج و کم خا

Бар хеш чу карами ғзи тнидн

بر خویش چو کرم غز تنیدن

Кам хо чаҳ кунанд жож кам хо

کم خا چه کنند ژاژ کم خا

Карбоси талаби кафан харидан

کرباس طلب کفن خریدن

Ар мктсби ҳалол бояд

ار مکتسب حلال باید

Пероҳани охирин баридан

پیراهن آخرین بریدن

Шуд сайри дилами зи аҳли томот

شد سیر دلم ز اهل طامات

Вази мавъизаи гуфтану шунидан

وز موعظه گفتن و شنیدن

Сарчашмаи оби зиндагонии сет

سرچشمه آب زندگانی ست

Зини чашма бибоядат шамидан

زین چشمه ببایدت شمیدن

Як ҷуръаи зи ҷоми ишқу сади ҷам

یک جرعه ز جام عشق و سد جم

Кӯи сабр ва лек то чашедан

کو صبر و لیک تا چشیدن

Дӯш омад ва гуфт эй рамида

دوش آمد و گفت ای رمیده

То чанд ба ғифлат орамидан

تا چند به غفلت آرمیدن

Таъҷил куну зпои манишин

تعجیل کن و زپای منشین

Зинҳор ки то ба мо расӣдан

زنهار که تا به ما رسیدن

Онҳо ки ҳамеша бо худоӣ анд

آن‌ها که همیشه با خدایند

Бе хеши раванд ва бо худоянд

بی خویش روند و با خود آیند

Натавон гуфтан ки ҷумла ӯй анд

نتوان گفتن که جمله اویند

На занн буд он казу ҷудоӣ анд

نه ظن بود آن کزو جدایند

Он қавм ки болиғанду восил

آن قوم که بالغ اند و واصل

Мустағриқи айн кибриёӣ анд

مستغرق عین کبریای اند

Ва он зумра ки пас равон роҳ анд

و آن زمره که پس روان راهند

Миъроҷи равон дар қафоӣ анд

معراج روان در قفایند

Ва он тайифа дигар ки зиданд

و آن طایفه دگر که ضدند

Вомондагон ба ваҳм ва рой анд

واماندگان به وهم و رایند

Сами бкм муқаллидон анд

صُمُ بُکمُ مقلدانند

Дар ктми адам дигар куҷоӣ анд

در کتم عدم دگر کجایند

Ҷўни воҳид мутлақ ӯст охир

جون واحد مطلق اوست آخر

Мағрур ба хештан чароӣ анд

مغرور به خویشتن چِراند

Онҳо ки сафари з хеш карданд

آن‌ها که سفر ز خویش کردند

Ҳам роҳи рўндгон мои анд

هم راه روندگان مایند

Ҷое нзиӣ ба худ , зи худ давр

جایی نزیی به خود، ز خود دور

То роҳ ба мақсадати намоянд

تا راه به مقصدت نمایند

Шабҳо ману мускирот дар пеш

شب‌ها من و مسکرات در پیش

То рӯз хабар надорам аз хеш

تا روز خبر ندارم از خویش

Бо дӯст нишаста дар баробар

با دوست نشسته در برابر

Дарбастаи ҳиҷоби исмат аз пеш

دربسته حجاب عصمت از پیش

Бо ман ба забон ҳол гуфта

با من به زبان حال گفته

К-эии ҳиҷи зи худ чаҳ мекунӣ пеш

کای هیچ ز خود چه می‌کنی پیش

Ҳайҳоти ҳамину бас ки султон

هیهات همین و بس که سلطان

То кӣ нтрӣ кунад ба дарвеш

تا کی نطری کند به درویش

Ман кеши ту ҷаъба ӣӣ гирифтам

من کیش تو جعبه‌ای گرفتم

Қурбон нашӯй магари дарин кеш

قربان نشوی مگر درین کیش

Мағрур машав ба аҳли дунё

مغرور مشو به اهل دنیا

Қосири назаранду ботили андеш

قاصر نظرند و باطل اندیش

Ту пас рӯи амр вақт ме бош

تو پس رو امر وقت می‌باش

Бегона манеҳ тафовут аз хеш

بیگانه منه تفاوت از خویش

Гуҳи неши итоби мо буд нӯш

گه نیش عتاب ما بود نوش

Гуҳи нӯши атои мо буд неш

گه نوش عطای ما بود نیش

Марҳами матлаби барин ҷароҳат

مرهم مطلب برین جراحت

Ман хастау ҷони фигору дили риш

من خسته و جان فگار و دل ریش

Бар хури зи ҷавонӣ эй ҷавони мард

برخور ز جوانی ای جوان مرد

Зеро ки бар аз ҷаҳон , ҷавон хӯрд

زیرا که بر از جهان، جوان خَورد

Дар нафйу фаноу ҷисми хокӣ

در نفی و فنا و جسم خاکی

Исботи бақо наметавон кард

اثبات بقا نمی‌توان کرد

Аз ҳар ки сухан кунанд ва гӯйанд

از هر که سخن کنند و گویند

Айёми дамор азу баровард

ایام دمار ازو برآورد

Дар танги фазои биму умед

در تنگ فضای بیم و امید

Чаҳ сахти каш ва чаҳ нозпрўрд

چه سخت کش و چه نازپرورد

Май оташи тезу одамии хок

می آتش تیز و آدمی خاک

Оташ май сӯзу хок май гирд

آتش می‌سوز و خاک می‌گرد

Ҷҳол забон кашида дар ман

جهال زبان کشیده در من

Дар мастӣ агар бинолам аз дард

در مستی اگر بنالم از درد

Гӯйанд нзорё ба зорӣ

گویند نزاریا به زاری

намена?ил чу андалеб бар вирд

منال چو عندلیب بر ورد

Аммо на зи гули ситони сухани гӯй

اما نه ز گلسِتان سخن گوی

Рӯ бар сари кӯии дили ситони гирд

رو بر سر کوی دل سِتان گرد

Мушкили кории аҷаби нигорӣ

مشکل کاری عجب نگاری

Ман ошиқи ҷуфт ва ӯ зи ман фард

من عاشق جفت و او ز من فرد

Дунёи нафасии сет ҳар ки дарёфт

دنیا نفسی‌ست هرکه دریافت

Зони пеш ки он нафас шавад сард

زآن پیش که آن نفس شود سرد

Беёр намешавад муяссар

بی یار نمی‌شود میسر

Беёр буд дарахт бе бар

بی یار بود درخت بی بر

Бе ҳам нафасии алии алзрўраҳ

بی هم نفسی علی‌الضروره

Машну ки маро шавад муяссар

مشنو که مرا شود میّسر

Ҷомӣу суроҳеии вёрӣ

جامی و صراحیی و یاری

Ин ҳар се ҳамеша дар баробар

این هر سه همیشه در برابر

Ширини санамӣ ба нохуни тез

شیرین صنمی به ناخن تیز

Афкандаи ҳазор шӯр дар сар

افکنده هزار شور در سر

Ҳрдми ғазалии ғизоли чашмӣ

هر دم غزلی غزال چشمی

БргФтаҳ ба лафзи рӯҳ парвар

برگفته به لفظ روح پرور

Соқии писарии кушодаи ҷбҳт

ساقی پسری گشاده جبهت

Кунҷӣу ниҳодаи қуфл бар дар

کنجی و نهاده قفل بر در

Холии зи мърбдони муфлис

خالی ز معربدان مفلس

Эмини зи муқаллидони мункир

ایمن ز مقلدان منکر

Оростаи маҷлисӣ чу фирдавс

آراسته مجلسی چو فردوس

Дар оби фусурдаи оташ тар

در آب فسرده آتشِ تر

Бархеста аз камоли ёрӣ

برخاسته از کمال یاری

Бардошта аз миёнаи соғар

برداشته از میانه ساغر