Арақӣ аз гули рӯйиш чаҳ з бедод чакад

عرقی از گل رویش چه ز بیداد چکد

Гул ман шавад ва аз лаб фарёд чакад

گل من شود و از لب فریاد چکد

Ончунон сайди заъифам ки чу уфтам дар дом

آنچنان صید ضعیفم که چو افتم در دام

Арақи шарми ман аз ҷабҳа сайёд чакад

عرق شرم من از جبهه صیاد چکد

Аҷабӣ нест бқтли ман агар ханҷари ишқ

عجبی نیست بقتل من اگر خنجر عشق

Қатра хӯн шавад ва аз каф сайёд чакад

قطره خون شود و از کف صیاد چکد

Хсрўо бе лаби ширини ту дар домани кӯҳ

خسروا بی لب شیرین تو در دامن کوه

То бкӣ хӯн задам теша Фарҳод чакад

تا بکی خون زدم تیشه فرهاد چکد

Сармашқӣ диҳадам чун зи хати лаъли лабат

سرمشقی دهدم چون ز خط لعل لبت

Оби ҳайвони зи дами хома устод чакад

آب حیوان ز دم خامه استاد چکد

Шамъи роҳам чаҳ кашад шуълаи зи сарвати бчмн

شمع راهم چه کشد شعله ز سروت بچمن

Бгдозди дили қамарии ваз шамшод чакад

بگدازد دل قمری وز شمشاد چکد

То намояди бҷҳони зарра аз нури алӣ

تا نماید بجهان ذره از نور علی

Чашма хур задам хома эҷод чакад

چشمه خور زدم خامه ایجاد چکد