эй сифотат шудаи ойинаи зот
ای صفاتت شده آئینه ذات
Карда зоти ту таҷаллии бсФот
کرده ذات تو تجلی بصفات
Нӯҳро лутф ту шуд лангари фалак
نوح را لطف تو شد لنگر فلک
То зи тӯфон бало ёфт наҷот
تا ز طوفان بلا یافت نجات
Хостами нақш ҷамолат бикашам
خواستم نقش جمالت بکشم
Мижа ам шуд қаламу дидаи дуот
مژه ام شد قلم و دیده دوات
Манам он тӯтии шукри шиканӣ
منم آن طوطی شکر شکنی
Ки хӯрам аз лаби қанди ту набот
که خورم از لب قند تو نبات
Дил ки лаби ташнаи ҷом Хизр аст
دل که لب تشنه جام خضر است
Кашад аз лаъли лабати оби ҳаёт
کشد از لعل لبت آب حیات
Бегул рӯй туами булбули ҷон
بی گل روی توام بلبل جان
Набӯд як нафасаши сабру сабот
نبود یک نفسش صبر و ثبات
Шуд аён чун бҷҳони нури алӣ
شد عیان چون بجهان نور علی
Ҷилваи зот бар омад бсФот
جلوه ذات بر آمد بصفات