Марви Марви бабраши ин чунин дило густох

مرو مرو ببرش این چنین دلا گستاخ

Намӯда тарк адаб мерӯй куҷои густох

نموده ترک ادب میروی کجا گستاخ

Агар чаҳ омадану рафтанати зи гстохист

اگر چه آمدن و رفتنت ز گستاخیست

Брўбрўи бабраш беш аз ин мёи густох

بروبرو ببرش بیش از این میا گستاخ

Адаб баварз вази густохяши Марв дар пеш

ادب بورز وز گستاخیش مرو در پیش

Ҳазор мартаба гар гуядат биёи густох

هزار مرتبه گر گویدت بیا گستاخ

Ғарази зи гуфтан ӯ имтиҳон ушшоқаст

غرض ز گفتن او امتحان عشاقست

Ту инчунин з тағофул шудӣ чаро густох

تو اینچنین ز تغافل شدی چرا گستاخ

Диҳанд агар чаҳ ҳамаи рухсаташи бгстохӣ

دهند اگر چه همه رخصتش بگستاخی

Баборгоҳи шаҳон кӣ равад гадои густох

ببارگاه شهان کی رود گدا گستاخ

Адаби адаби адабовар ки расм ушшоқаст

ادب ادب ادب آور که رسم عشاقست

Адаб туро бирасонад бўсл Аё густох

ادب ترا برساند بوصل ایا گستاخ

Бғири нури алии он адиби сармастон

بغیر نور علی آن ادیب سرمستان

Касе ба базми адаб кӣ ниҳодаи пои густох

کسی به بزم ادب کی نهاده پا گستاخ