Зиҳии мусҳафи рӯ ки дар ваии рақам

زهی مصحف رو که در وی رقم

Зобрў ва анФ аст навен волқлм

زابرو و انف است نون والقلم

Лаб аз ёءу дандони зи син чун намӯд

لب از یاء و دندان ز سین چون نمود

Зад аз тоўҳои турраро печу хам

زد از طاوها طره را پیچ و خم

Дигар нақши ҳам ҳар сӯи нигошт

دگر نقش حم هر سو نگاشت

Хами гесуяш бо духони қалам

خم گیسویش با دخان قلم

Хушо рӯй мӯяш ки ҳар субҳу шом

خوشا روی مویش که هر صبح و شام

Зад аз волзҳӣу зи воллили дам

زد از والضحی و ز واللیل دم

Садаши ҳарфу нуқта чу аз хату хол

صدش حرف و نقطه چو از خط و خال

Рақам ёфт бар сафҳа беш ва кам

رقم یافت بر صفحه بیش و کم

Пар аз гавҳари ҳамду ихлоси гашт

پر از گوهر حمد و اخلاص گشت

Забону дил аз ин чунин мусҳафам

زبان و دل از این چنین مصحفم

Знўрт чаҳ нури оят нур ёфт

زنورت چه نور آیت نور یافت

Зторикии даҳри дунаш чаҳ ғам

زتاریکی دهر دونش چه غم