Ин шамъ ки шаб дар анҷуман ме хандад

این شمع که شب در انجمن می‌خندد

Монад бглӣ ки дар чаман ме хандад

ماند بگلی که در چمن می‌خندد

Ҳар шаб ки ба болин ман ояд то рӯз

هر شب که به بالین من آید تا روز

Мисўзд ва бар гиря ман ме хандад

میسوزد و بر گریهٔ من می‌خندد