Оташии дӯши з рухсора барафрӯхта буд
آتشی دوش ز رخساره برافروخته بود
Дидагар об наме рехти марои сӯхта буд
دیده گر آب نمی ریخت مرا سوخته بود
Гуфт « Аммон » з чаҳ рӯ дам назанӣ зи оташи ишқ
گفت «عمان » ز چه رو دم نزنی ز آتش عشق
Гуфтам он кас ки дилами сӯхти лабами дӯхта буд
گفتم آن کس که دلم سوخت لبم دوخته بود
Хониш