Оташии дӯши з рухсора барафрӯхта буд

آتشی دوش ز رخساره برافروخته بود

Дидагар об наме рехти марои сӯхта буд

دیده گر آب نمی ریخت مرا سوخته بود

Гуфт « Аммон » з чаҳ рӯ дам назанӣ зи оташи ишқ

گفت «عمان » ز چه رو دم نزنی ز آتش عشق

Гуфтам он кас ки дилами сӯхти лабами дӯхта буд

گفتم آن کس که دلم سوخت لبم دوخته بود

Хониш
шморҳ 1 — фотмҳ зндӣ