Нест Монии абри пас чун боғи азу артнг шуд

نیست مانی ابر پس چون باغ ازو ارتنگ شد

Нест озри боди пас чун боғ азу шуд пурнигор

نیست آزر باد پس چون باغ ازو شد پرنگار

Чун дарахти гул ки ҳар чанд абри наврӯзаши ҳаме

چون درخت گل که هر چند ابر نوروزش همی

Бештар шавед мар ӯро бештар гардад нигор

بیشتر شوید مر او را بیشتر گردد نگار

Пеши азин аз гул гулоб омад ҳаме ва акнӯн нигар

پیش ازین از گل گلاب آمد همی و اکنون نگر

Каз гулоб ояд ҳамеи гул , нодурусти ин рӯзгор

کز گلاب آید همی گل ، نادرست این روزگار