Аз ёд бардаам равиши меҳру кини хеш

از یاد برده ام روش مهر و کین خویش

Нисён нишондаам ба ясору ямини хеш

نسیان نشانده ام به یسار و یمین خویش

Рафтам ба бут шикастану ҳангоми бозгашт

رفتم به بت شکستن و هنگام بازگشت

Бо брҳмн гузоштам аз нанги дайни хеш

با برهمن گذاشتم از ننگ دین خویش

Дардо ки рафт фурсату деҳқони тинатам

دردا که رفت فرصت و دهقان طینتم

Ҳар дами гулии дмондаҳ дар обу замини хеш

هر دم گلی دمانده در آب و زمین خویش

На базми осмон ва яке зарра дар самоъ

نه بزم آسمان و یکی ذره در سماع

Доим ба ком дил нафишонд остини хеш

دایم به کام دل نفشاند آستین خویش

Хоҳӣ ки айбҳои ту равшан шавад ту ро

خواهی که عیب های تو روشن شود تو را

Як дам мунофиқона нишин дар камӣни хеш

یک دم منافقانه نشین در کمین خویش

Ман бандаи шаҳодатам инак нигоштам

من بندهٔ شهادتم اینک نگاشتم

Ҳам бар мазори урфӣ ва ҳам дар нигини хеш

هم بر مزار عرفی و هم در نگین خویش