То хӯн нахурӣ чошнӣ дард ндонӣ

تا خون نخوری چاشنی درد ندانی

То дил надиҳӣ он чаҳ ба ман кард ндонӣ

تا دل ندهی آن چه به من کرد ندانی

То буи гулӣ нашнавӣ ва кам накунӣ ноз

تا بوی گلی نشنوی و کم نکنی ناز

Ошуфтагии боди чаман гирд ндонӣ

آشفتگی باد چمن گرد ندانی

То сар нашавад хок ба ҷўлонгаҳи маъшӯқ

تا سر نشود خاک به جولانگه معشوق

Бар серумаи мақдами шуданӣ гирд ндонӣ

بر سرمه مقدم شدنی گرد ندانی

Завқи ғами маъшӯқ ба бозӣ натавон ёфт

ذوق غم معشوق به بازی نتوان یافت

Бар хез ки мансӯба аз ин нарад ндонӣ

بر خیز که منصوبه از این نرد ندانی

Май нӯшам ва гулгун шавам ва биҳдаҳ хандам

می نوشم و گلگون شوم و بیهده خندم

То аз ғами дунёи рухи ман зард ндонӣ

تا از غم دنیا رخ من زرد ندانی

эй он ки ба дарди дили урфии ҷигарати сӯхт

ای آن که به درد دل عرفی جگرت سوخت

Умед ки ҳоли дил бедард ндонӣ

امید که حال دل بی درد ندانی