Урфӣ чаҳ наҳй матоъи дил дар кафи даст

عرفی چه نهی متاع دل در کف دست

Роҳи назари каҷи назарон бояд баст

راه نظر کج نظران باید بست

Бар синаи мо нигар ки аз берун ҳаст

بر سینهٔ ما نگر که از بیرون هست

Софӣу дуруст ва аз даруни айни шикаст

صافی و درست و از درون عین شکست