Аммо агар гӯйанд маънӣ вале чаҳ бошад гӯйанд ду маънӣ эҳтимол кунад яке онки Фъил буд бмболғт аз фоил монанди алӣам аз оламу қадир аз қодир ва ин бидон маънӣ буд ки тоъат ӯ пайваста буд ки ҳеҷ трохӣ науфтад ва ҳеҷ маъсият наравад аз вай ,у раво буд ки вале Фъил буд бмънии мафъӯл чун қтили бмънии мақтӯл буд бидон маънӣ ки ҳақи таъолии мутаваллӣ ӯ буду нигоҳи дор ӯ , аз вай тоъат меояду вирои хизлони нёФринд ки қодир буд бар маъсияту тавфиқ ӯ доим дорад ки қудратаст бар тоъат чунонк худоӣ таъолӣ мегуяду ҳўи итўлии алсолҳин .

اما اگر گویند معنی ولی چه باشد گویند دو معنی احتمال کند یکی آنک فعیل بود بمبالغت از فاعل مانند علیم از عالم و قدیر از قادر و این بدان معنی بود که طاعت او پیوسته بود که هیچ تراخی نیفتد و هیچ معصیت نرود از وی، و روا بود که ولی فعیل بود بمعنی مفعول چون قتیل بمعنی مقتول بود بدان معنی که حق تَعالی متولّی او بود و نگاه دار او، از وی طاعت می آید و ویرا خذلان نیافریند که قادر بود بر معصیت و توفیق او دائم دارد که قدرت است بر طاعت چنانک خدای تعالی میگوید و هُوَ یَتَوَلَّی الصّالِحینَ.