Агар гӯйанд раво буд ки вале дар ҳол вале буд пас оқибат ӯ зон бигардади ҷавоби гўӣими ҳаркас ки аз шарт вилоят кунад ки оқибат ӯ бояд ки некӯ буд раво надораду онкас ки гуяд раво буд дар ҳол касе гуяд ки ман муъминам бар ҳақиқати бози онки раво буд ки ҳол ӯ аз он бигардад дар оқибат , давр набошад , барин қавл агар гуяд ки раво буд ки вале дар як ҳоли сиддиқӣ буд пас дар дигари ҳол аз он бигардади ихтиёр мо инасту раво буд ки аз ҷумлаи каромот вале яке он буд ки донад ки ӯро оқибат нек хоҳад буд , ва оқибаш нахоҳад гардид ва ин , бози он масаъла кашад ки ёд кардем ки раво буд ки вале донад ки валеаст ё на .

اگر گویند روا بود که ولی در حال ولی بود پس عاقبت او زان بگردد جواب گوئیم هرکس که از شرط ولایت کند که عاقبت او باید که نیکو بود روا ندارد و آنکس که گوید روا بود در حال کسی گوید که من مؤمنم بر حقیقت باز آنک روا بود که حال او از آن بگردد در عاقبت، دور نباشد، برین قول اگر گوید که روا بود که ولی در یک حال صدّیقی بود پس در دیگر حال از آن بگردد اختیار ما اینست و روا بود که از جمله کرامات ولی یکی آن بود که داند که او را عاقبت نیک خواهد بود، و عاقبش نخواهد گردید و این، باز آن مسئله کشد که یاد کردیم که روا بود که ولی داند که ولی است یا نه.