Ҳргаҳ ки марои сӯии ту оҳанг буд

هرگه که مرا سوی تو آهنگ بود

Онҷо чаҳ саботу ақлу фарҳанг буд

آنجا چه ثبات و عقل و فرهنگ بود

Гӯйӣ ба самоъи брнхизди комил

گویی به سماع برنخیزد کامل

Комил набӯд чунин касе санг буд

کامل نبود چنین کسی سنگ بود