эй соқӣ аз он бода дӯшина биор

ای ساقی از آن بادهٔ دوشینه بیار

Кандар сар ман ҳаст аз он бодаи хумор

کاندر سر من هست از آن باده خمار

Мастӣ чу маро зхўиштн барраанд

مستی چو مرا زخویشتن برهاند

Он ба ки ман албата набошам ҳушёр

آن به که من البته نباشم هشیار