Он хат ки аз он моҳи дили афрӯзи дамад

آن خط که از آن ماه دل افروز دمد

Бар рағми ман хастаи дилсӯзи дамад

بر رغم من خستهٔ دلسوز دمد

То шаби дамад аз рӯзи маро осон аст

تا شب دمد از روز مرا آسان است

Зон май тарсам ки аз шабами рӯзи дамад

زان می ترسم که از شبم روز دمد