Онҷо ки сафои дил буд дояи айш

آنجا که صفای دل بود دایهٔ عیش

Брсўд буд мудоми сармояи айш

برسود بود مدام سرمایهٔ عیش

Афсӯс ки кори халқ ҷое нарасед

افسوس که کار خلق جایی نرسید

Каз моя ғам шаванд ҳамсояи айш

کز مایهٔ غم شوند همسایهٔ عیش