эй хок дар ту серумаи дидаи дил

ای خاک در تو سرمهٔ دیدهٔ دل

Ёди ту давои дили шӯридаи дил

یاد تو دوای دل شوریدهٔ دل

Ман май даҳуми инсоф ки афсӯс буд

من می دهم انصاف که افسوس بود

Савдои ту дар димоғи пусидаи дил

سودای تو در دماغ پوسیدهٔ دل