Сад сол агар дар оташами мҳл буд

صد سال اگر در آتشم مَهل بود

Бо оташ сӯзанда марои саҳл буд

با آتش سوزنده مرا سهل بود

Бо мардуми ноаҳли мабодои суҳбат

با مردم نااهل مبادا صحبت

Каз марги бтар суҳбати ноаҳл буд

کز مرگ بتر صحبت نااهل بود