Ҳар захм ки бар сина ғамнок ояд

هر زخم که بر سینهٔ غمناک آید

Аз теғи забони нафас нопок ояд

از تیغ زبانِ نفس ناپاک آید

Об суханаст онки бадв дил шӯйанд

آب سخن است آنک بدو دل شویند

Дили пок буд агар сухан пок ояд

دل پاک بود اگر سخن پاک آید