Чун гул ба миёни хор мебояд зист

چون گل به میان خار می باید زیست

Бо душмани дӯсти вор мебояд зист

با دشمن دوست وار می باید زیست

Хоҳӣ ки сухани зпрдаҳ берун нашавад

خواهی که سخن زپرده بیرون نشود

Дар пардаи рӯзгор мебояд зист

در پردهٔ روزگار می باید زیست