Аз ишқ шавад адиби оқили маҷнӯн

از عشق شود ادیب عاقل مجنون

Ваз ишқ шавад офият аз пардаи бурун

وز عشق شود عافیت از پرده برون

Зинҳор ба ишқ дар маломат накунӣ

زنهار به عشق در ملامت نکنی

Чун ишқ омад на сабр монад на сукӯн

چون عشق آمد نه صبر ماند نه سکون