Онро ки дил аз роҳи сафои пар нур аст

آن را که دل از راهِ صفا پر نور است

Аз табъу ҳавоу хашму хашят давр аст

از طبع و هوا و خشم و خشیت دور است

Вар аз сабукӣ кунад касе бе адабӣ

وَر از سبکی کند کسی بی ادبی

ӯ низ дар он беадабӣ маъзӯр аст

او نیز در آن بی ادبی معذور است