Алўрди иқўли баъди мо канти анос

الورد یقول بعد ما کنت اناس

Қади срти ман алъҷби мҳонои водос

قد صرت من العجب مهانا واداس

Алъҷби даъвои Фоътбрўо ё ҷлос

العجب دعوا فاعتبروا یا جلّاس

Тибўоу тўозъўоу хлўои алўсўос

طیبوا و تواضعوا و خلّوا الوسواس