Бегонагии ?ут чу бо дил хеш ояд

بیگانگی ات چو با دل خویش آید

Ҳар ҷой ки марҳамии занӣ неш ояд

هر جای که مرهمی زنی نیش آید

Сад захми хурӣ ба теғ бар тан ба аз онк

صد زخم خوری به تیغ بر تن به از آنک

Як захми зтў бар дил дарвеш ояд

یک زخم زتو بر دل درویش آید