Ҳар чанд ба дили сӯхтаи дарди туам

هر چند به دل سوختهٔ درد توَم

Ҳошо ки гумон барам ки ман марди туам

حاشا که گمان برم که من مرد توَم

Фии алҷмлаҳи марои лутфи ту дар кор оварад

فی الجمله مرا لطف تو در کار آورد

Варна ман бечораи куҷои марди туам

ورنه من بیچاره کجا مرد توَم