Ба кӯй ёр бошад муддаиро роҳу маскани ҳам

تا چند جدا ز یار باشم

Чаҳ хуш будӣ агар будӣ дар он кӯи маскани ман ҳам

از یار جدا فگار باشم

Магӯ эй боғбони васфи гулу гулшан ки бе он гул

تا چند چو ابر در بهاران

На сайри гул ҳавас дорад дилам на гашти гулшани ҳам

با دیده ی اشکبار باشم

Чунин каз дарди ҳиҷрон зор мегарем аҷаб набӯд

تا کی ز غم جدایی او

Ки гиряд бар ман ва бар зории ман дӯст , душмани ҳам

بی طاقت و بی قرار باشم

Маро хоҳӣ бикаш хоҳӣ бисӯзон шамъи сон аммо

تا چند ز درد آن دلارام

Ки на пурвой куштан бошад ва на бими мурдани ҳам

دلخسته و دلفگار باشم

Ҳамин тораст на бе рӯй ту бар ман шаби тира

تا چند جدا ز روی آن گل

Ки торикаст бе рӯй ту бар ман рӯзи равшани ҳам

در دیده ی خلق خوار باشم

Туе он сарви қади глъзор акнӯн ки бошад кам

تا چند رفیق از غم یار

Чу қадати сарв дар бустон чу рӯяти гул ба гулшани ҳам

آواره ی هر دیار باشم