Магузор ки аз ҳасрати дидори бимирам

شود چون شب بروزو روزگار خویشتن گریم

Бурдор зи рухи парда ва магузор бимирам

چو آید روز بر شبهای تار خویشتن گریم

Сад ҷони талабами баҳри нисорат ки чу ое

گهی از بی وفاییهای یار خویشتن نالم

Пеши ту на якбор ки сад бори бимирам

گهی بر طالع ناسازگار خویشتن گریم

Ху кардаам аз бас ба гронбории дардат

دلم دارد بسی امید و من در کنج نومیدی

Гирдамгар аз ин дарди сбкбори бимирам

به امید دل امیدوار خویشتن گریم

Маргаст алоҷи ман бечораи тбибо

مرا در گریه کردن اختیاری نیست ای همدم

Аз чора ӣ ман бигузар ва бигзор бимирам

مکن منعم که من بی اختیار خویشتن گریم

То боз шавам зиндаи зи Ямани қадами ёр

به غربت نیست چون از گریه ام آگاه یار من

Он ба ки рӯм дар қадами ёри бимирам

به درد یار زین پس در دیار خویشتن گریم

Зорам бикаш эй ёр ва макун ин ҳамаи озор

بطرف باغ هر گه دیده بر سرو و گل اندازم

Гар ҳаст муродат ки ман зори бимирам

به یاد سرو قد گلعذار خویشتن گریم