Ба аз ишқу гадои мансаб ва ҷоҳӣ наме донам

شنیدمت که به حسنی فزون ز ماه چو دیدم

Гадои ишқам ва худро кам аз шоҳӣ наме донам

بسی فزونتری ای ماهرخ از آنچه شنیدم

Ним аз зӯри бозуи кӯҳкани лекин чу кор уфтад

ز دیده تا نرود نقش عارض تو چو رفتی

Ба пеши ҳиммати худ кӯҳро коҳӣ наме донам

خیال روی تو در کارگاه دیده کشیدم

Ба сӯии мақсад эй Хизрами худоро раҳнамое кун

بسی شنیدم و دیدم نگار خوب و لیکن

Ғариб ва бекас ва саргаштаам роҳӣ наме донам

به خوبی تو نگاری ندیدم و نشنیدم

Накардӣ бохабари ёри маро аз ҳоли зори ман

به باغبانی نخل قد تو عمر عزیزم

Чаро имшаб дигар эй нола кӯтоҳӣ наме донам

گذشت [و] هرگز از آن میوه ی مراد نچیدم

Набошад эй писари ҳасании чунин фарзанди одам ро

به دام عشق تو آن طایرم فتاده که هرگز

Фиришта ё парӣ ё меҳр ё моҳӣ наме донам

به باغ وصل تو گامی به کام دل نپریدم

Ҳазорам дард дил бошад вале аз безабонӣ ҳо

به جیب جان نبود دسترس مرا ز فراقت

Чу май байнами туро ман нола ва оҳӣ наме донам

چه سود از اینکه زدم جیب چاک و جامه دریدم