Хуши онкии ҷон ба поят эй длстон фишонам

دوستان را به خود از بهر تو دشمن کردم

Домон ту бигирам доман ба ҷон фишонам

کس به دشمن نکند آنچه به خود من کردم

Ман кистам ки ӯро дар базм ҷон фишонам

دامنم گشت ز خون مژه گلگون این بود

Гар посбон гузорад бар остон фишонам

آن گل عیش که من بی تو به دامن کردم

Бози ой , зи интизорат эй нур ҳар ду дида

خرمن هستی خود سوختم از آه ببین

То чанд ашки ҳасрат аз дидагон фишонам

که چه با خویش من سوخته خرمن کردم

Аз хонаи пои бурун на чанд ар ндидмти хӯн

کم دلت سوخت به حال دلم از آتش آه

Аз остини фишорам бар остон фишонам

از چه سوز دل خود پیش تو روشن کردم

Гулгуни ноз зин кун то нақди дайну дил ро

یادم از روی تو و کوی تو آمد هر گاه

Гуҳ дар рикоби резами гуҳ дар Аннан фишонам

بی تو سیر گل و نظاره ی گلشن کردم

Он тоирам ки ҳар дам аз ҳасрати асирӣ

کردم اندیشه ی فردوس برون از سر خویش

Баҳри қафаси пару бол дар ошён фишонам

بر سر کوی تو آن روز که مسکن کردم

Гаштами зи сахти ҷонии пер ва , нашуд дариғо

نشدم کامروا از حرم و دیر رفیق

Дар пои навҷуонеи ҷонро ҷавон фишонам

به عبث پیروی شیخ و برهمن کردم